தமிழகத்தில், மண்பாண்டம் தொழிலைப் போலவே மிகவும் தொன்மையான தொழிலாகக் கூடைமுடைதல் தொழில் கருதப்படுகின்றது. நாடோடியாக வாழ்ந்த மனிதன் ஓரிடத்தில் நிலையாக வாழ கற்றுக் கொண்டான். அதன் விளைவாக தங்களுக்குத் தேவையான உணவுப் பொருள்களை மலைப்பகுதியில் இருந்து சேகரித்துக் கொண்டுவர அங்கு கிடைக்கும் எளிய குச்சிகளைப் பயன்படுத்தி முதன்முதலில் கூடைகளை வனைந்தான். அவ்வாறு வனையப்பட்ட கூடையானது இன்று கூடை முடிதல் தொழிலாக பரிணாமம் பெற்றுள்ளது.

கூடை முடிதல் தொழிலில் பொதுவாக 10க்கும் மேற்பட்ட மூலப் பொருட்களைப் பயன்படுத்துகின்றனர். அவை நொச்சிகுச்சி, மூங்கில், கருவேலமார், பூலாங்குச்சி, புறாமார், ஈச்சங்குச்சி, உன்னிமார், சங்கங்குச்சி,நாணல் தட்டை போன்றன. மூலப்பொருட்களின் தன்மையைப் பொறுத்து கூடை முடிதல் தொழிலானது நடைபெறுகின்றது. சில மூலப்பொருள்களை சேகரித்து வந்த உடனே கூடை முடைய வேண்டும் (எடுத்துக்காட்டாக நாணல் தட்டை). சில மூலப்பொருட்களை வெயிலில் காய வைத்தால் மட்டுமே அதனை பயன்படுத்த முடியும். இல்லையெனில் அக்குச்சியானது உடைந்து விடும் (எடுத்துக்காட்டாக பூலாங்குச்சி, காக்கா மூக்கு செடி போன்றன). சில மூலப் பொருட்களை வெயிலில் காய வைத்துப் பிறகு தண்ணீர் தெளித்தால் மட்டுமே பயன்படுத்த முடியும். சில மூலப்பொருட்களை வருடம் முழுவதும் வைத்து பயன்படுத்த முடியும் (எடுத்துக்காட்டாக உன்னைமார் செடி). இவ்வாறு பல வகையான மூலப்பொருட்களைக் கொண்டு வனையப்படும் கூடைகளைப் பின்வருமாறு வகைப்படுத்தலாம்- அவை கல்யாணக் கூடை, சாமிப் பெட்டி என்று அழைக்கப்படும் ஓலைப் பெட்டி, சாணிக்கூடை, குப்பைக் கூடை, கோழி பஞ்சாரம், உரிக் கூடை, ராட்டை கூடை, அரிசி கூடை , பூக்கூடை, பழக்குடை முதலியன. முற்காலத்தில், மக்களது வாழ்வில் அன்றாட புழங்குபொருளாக இருந்த கூடைகள் இன்று பெரும்பாலும் திருமணம் மற்றும் சிறுதெய்வ வழிபாட்டு நிகழ்வுகளில் பயன்படும் அலங்காரப் பொருட்களாகவும் பண்பாட்டு அடையாளங்களாகவும் மட்டும் திகழ்கின்றன.

சிறு/குறு தொழில்

In Tamil Nadu, like the pottery industry, basket weaving is considered a very ancient craft. Humans who lived a nomadic life learned to settle in one place. As a result, to collect the food items they needed from the hills, they first wove baskets using simple twigs available there. These woven baskets gradually evolved into the basket weaving industry today. In basket weaving, generally more than 10 raw materials are used. These include nochi sticks, bamboo, karuvelam, poola sticks, puram sticks, eechang sticks, unnima sticks, sanga sticks, and nanal thattai, among others. The basket weaving process depends on the nature of these raw materials. Some raw materials must be woven into baskets immediately after collection (for example, nanal thattai). Some raw materials can only be used after drying in the sun; otherwise, they will break (for example, poola sticks, kakka mooku plant). Some raw materials can only be used after drying in the sun and then soaking in water. Some raw materials can be kept and used throughout the year (for example, unnima plant). Using these various raw materials, baskets can be classified as follows: wedding baskets, olai boxes called saami petti, manure baskets, trash baskets, chicken feed baskets, fertilizer baskets, rattai baskets, rice baskets, flower baskets, fruit baskets, and so on. In the past, baskets were everyday household items, but today they are mostly used as decorative items or cultural symbols in weddings and small deity worship ceremonies.

Micro and Small Enterprises