பொது ஆண்டு 1653

கண்டவராயன்பட்டி அரியநாயகி அம்மன் கோயில் பொறுப்பாளர்களின் பாதுகாப்பில் உள்ள இந்த செப்பேடு, ஒரே ஊரில் உள்ள இரண்டு தெருவினருக்கு இடையே நடைபெற்ற சண்டையில் இறந்து போன 150 பேருக்காக பலிக் காணி வழங்கப்பட்டதை கூறுகிறது.



சதுர வடிவில் உள்ள இந்த செப்பேட்டின் இரண்டு பக்கங்களிலும் செய்தி வெட்டப்பட்டுள்ளது. இந்த செப்பேட்டையில் மொத்தம் 128 வரிகள் இடம்பெற்றுள்ளன. அவற்றுள் முதல் 19 வரிகள் சேதுபதி மன்னரை புகழ்ந்து கூறும் மெய்கீர்த்தியாக உள்ளன. செப்பேட்டில் உள்ள தகவல்களின் படி வேலங்குடி என்ற கிராமத்தில் தெற்குத் தெருவை சேர்ந்தவர்களுக்கும் வடக்குத் தெருவை சேர்ந்தவர்களுக்கும் ஏற்பட்ட சண்டையில், வடக்குத் தெருவார் பொன்னமராவதில் இருந்து ஆட்களைக் கூட்டி வந்து தெற்கு தெருவை சேர்ந்தவர்களின் நில புலங்களை பறித்துக் கொண்டு விரட்டி விட்டனர் என்பது தெரிய வருகிறது. இதனால், தெற்குத் தெருவை சேர்ந்தவர்கள் வன்னியன் சூரக்குடிக்கு சென்று அன்றைய இராமநாதபுரம் சேதுபதி மன்னர்களின் அரச பிரதிநிதியாக இருந்த வன்னியனாரிடம் இது குறித்து முறையிட்டு, தங்களுக்கு உட்பட்ட 24 கிராமத்தையும் மீட்டு தந்தால் அதில் மூன்றில் ஒரு பங்கு தருவதாக சத்திய பிரமாணம் செய்து கொடுத்தனராம். இதனைத் தொடர்ந்து வன்னியனார், எட்டு சேருவையும் 500 இளவட்டங்களையும் வடக்கு தெருவினருடன் சண்டையிடுவதற்காக அனுப்பி வைத்தார்.



வன்னியனார் அனுப்பிய படையினர் கண்டவராயன்பட்டியில் தங்கி வடக்குத் தெருவைச் சேர்ந்தவர்களிடம் சண்டையைத் தொடங்கினர். செப்பேட்டில் உள்ள தகவலின்படி இந்த சண்டை விஜய வருடத்தில் தொடங்கி, ஜெயவருடத்தில் நீடித்து, மன்மத வருடத்தில் நிறைவு அடைந்ததாக கூறப்படுகிறது. மூன்றாண்டுகள் நடைபெற்ற இந்தச் சண்டையில் 150 இளவட்டங்கள் பலியாகினர். சண்டையில் வெற்றி பெற்ற தெற்கு தெருவை சேர்ந்தவர்கள் சூரக்குடி வன்னியனாரிடம் சென்று இது பற்றி தெரிவித்தனர். வன்னியனார் அவர்களை ராமநாதபுரம் கூட்டிச்சென்று நடந்தவற்றை அரசருக்கு தெரிவித்தார். பிரச்னை முடிவுக்கு வந்ததை அறிந்த அரசர் மகிழ்ச்சியுற்று வன்னியனார் சொல்லும் படி நடந்து கொள்ள அறிவுறுத்தி அவர்களை அனுப்பி வைத்தார்.தெற்கு தெருவினர் வாக்குறுதி அளித்தபடி வன்னியனாருக்கு சில பகுதிகளை எழுதிக் கொடுத்தனர். அதன்படி எட்டு சேருவைக்கும் நெய்க்குப்பைபட்டி, மஞ்சினிப்பட்டி, இராசகண்டியநல்லூர், கோவிலூர் உள்ளிட்ட பகுதிகளை உள்ளடக்கி, எல்லைகளை குறிப்பிட்டு கல்நட்டு உள்ளனர்.



செப்பேட்டில் ’திருமலை நாயக்கர் தொண்டன், ரகுநாத சேதுபதி’ என்ற சொற்கள் இடம் பெற்றுள்ளதால், இது திருமலை காத்த சேதுபதி காலத்தைச் சேர்ந்தது எனக் கருதப்படுகிறது. இந்த தகவல்கள் அடங்கிய செப்பேட்டிற்கு தீங்கு செய்பவர்கள் முடிநாகத்தைக் கொண்ற தோஷத்திலும், பிராமணரை கொன்ற தோஷத்திலும் போகக் கடவதாக என சாபம் இடப்பட்டுள்ளது. செப்பேட்டை முறையாகப் பராமரித்து வருவோர் சிவ விஷ்ணு பிரதிஷ்டை செய்த புண்ணியத்தை அடைவர் என்றும் அதில் கூறப்பட்டிருந்தது. செப்பேட்டின் இறுதியில் தெற்குத் தெருவை சேர்ந்தோர் கையெழுத்திட்டுள்ளனர். செப்பேட்டின் இறுதியில் தெற்கு தெருவார் உடன்பட்டு கையெழுத்திட்டுள்ளனர். செப்பேட்டில் எழுத்துப் பிழைகள் உள்ளன. கடைசி பகுதியில் இச்செப்பேட்டை எழுதிக் கொடுத்தவர்களின் பெயர்கள் இடம்பெற்றுள்ளன.

1653 CE

This sepattu, located in Kandavarayanpatti Ariyanayagi Amman Temple under the protection of its caretakers, records the offering of Compensation for 150 people who died in a fight between two street groups within the same village. The sepattu is square-shaped, with inscriptions on two sides, comprising a total of 128 lines. The first 19 lines praise the Sethupathi king as a form of royal eulogy. According to the information on the sepattu, a conflict occurred in Velangudi village between the south street residents and the north street residents. The north street residents, coming from Ponnamaravadi, gathered forces, seized, and drove away the land of the south street residents. Consequently, the south street residents approached Vanniyan Surakkudi, who at that time acted as the royal representative of the Ramanathapuram Sethupathi kings, and petitioned him. They agreed that if he restored their 24 villages, they would give one-third as a share. Following this, Vanniyan sent eight units and 500 youths to fight against the north street residents. The troops sent by Vanniyan stayed in Kandavarayanpatti and began the battle against the north street residents. According to the sepattu, the fight began in the Vijay year, continued through the Jeya year, and ended in the Manmatha year. Over these three years, 150 youths were killed in the battle. The victorious south street residents reported to Surakkudi Vanniyan about their success. Vanniyan escorted them to Ramanathapuram to inform the king of the events. Upon learning that the issue was resolved, the king was pleased and instructed that they act as advised by Vanniyan and released them. The south street residents, as promised, wrote down portions for Vanniyan, including boundaries covering areas such as Neykkupai Patti, Manjini Patti, Rasakandiya Nallur, and Kovilur, which were then demarcated. Since the sepattu mentions “Thirumalai Nayakkar Thondan, Raghunatha Sethupathi,” it is considered to belong to the period of Thirumalai Sethupathi. The sepattu also contains a curse that anyone who damages it will suffer the sins of killing a snake and a Brahmin, while those who maintain it properly will attain the merit of performing the consecration of Shiva and Vishnu. At the end of the sepattu, the south street residents signed, and their agreement is recorded. The sepattu contains some writing errors, and the last section includes the names of those who documented the sepattu.