இவ்வூரிலுள்ள சுப்பிரமண்ய மலையில் மூன்று தமிழ் பிராமிக் கல்வெட்டுக்கள் கண்டறியப்பட்டுள்ளன. இக்கல்வெட்டுகள் மூன்றும், பொது ஆண்டு 1908 இல் கண்டறியப்பட்டு படியெடுக்கப்பட்டன. குகைத்தளத்தில் கற்படுக்கைகளும் வெட்டப்பட்டுள்ளன.

1ஆம் கல்வெட்டு- வடக்கு நோக்கி அமைந்துள்ள சிறிய குகைத்தளத்தின் புருவப் பகுதியில் வெட்டப்பட்டுள்ள இக்கல்வெட்டில், 'ப[ளி]ய் கொடுபி....' என்று எழுதப்பட்டுள்ளது. இக்கல்வெட்டு, இப்பள்ளியை அமைத்தவரின் பெயரைக் குறிப்பிடுவது போல் தெரிகிறது. ஆனால் கல்வெட்டின் இறுதி பகுதி சிதைந்துள்ளதால் அவரின் பெயரை தெரிந்து கொள்ள இயலவில்லை.

2ஆம் கல்வெட்டு - கிழக்கு நோக்கி அமைந்துள்ள பெரிய குகைத்தளத்தின் நெற்றிப்பகுதியில் உள்ள நீர்வடி விளிம்பின் மேலாக வெட்டப்பட்டுள்ள இக்கல்வெட்டில், 'அடா...றை ஈதா வைக ... ஓன் நூறு கலநெல்...' என்று எழுதப்பட்டுள்ளது. இது நூறு கலம் நெல் (இப்பள்ளிக்கு) வழங்கப்பட்டதை தெரிவிக்கும் கல்வெட்டாக இருக்கலாம். கொடை வழங்கியவரின் பெயர் சிதைந்துள்ளது.

3ஆம் கல்வெட்டு -கிழக்கு நோக்கி அமைந்துள்ள பெரிய குகைத்தளத்தின் நெற்றிப்பகுதியில் உள்ள நீர்வடி விளிம்பின் கீழாக வெட்டப்பட்டுள்ள இக்கல்வெட்டில், 'இளநதன் கருஇய நல் முழஉகை’ என்று எழுதப்பட்டுள்ளது. இளநதன் என்பவரால் இச்சிறந்த குகை குடைவிக்கப்பட்டது என்பது இதன் பொருளாகக் கருதப்படுகிறது. பொதுவாக தமிழ் பிராமி கல்வெட்டுகளில் கற்படுக்கைகள் மற்றும் குகை அமைப்புகள் ஆகியவை கொடையாக கொடுக்கப்படும். ஆனால் நெல் குடையாக கொடுக்கப்பட்டத்தை தெரிவிக்கும் பழமையான கல்வெட்டு இதுவாகும். ’முழஉகை’ என்ற சொல் ’முழாகை’ என்று அரிட்டாபட்டி கல்வெட்டிலும் காணப்படுகிறது.

இம்மலையில் பொது ஆண்டு 8 ஆம் நூற்றாண்டைச் சேர்ந்த உதயகிரீஸ்வரம் மற்றும் அஸ்தகிரீஸ்வரம் என்ற இரண்டு சிவன் குடைவரைக் கோயில்கள் உள்ளன. இம்மலையின் மேல் பகுதியில் உள்ள பாழடைந்த கோயில் வளாகத்தில் ஒரு கற்சிற்பமும் தமிழ் கல்வெட்டும் காணப்படுகின்றன. இங்குள்ள குகைத்தள கல்வெட்டுகள் மற்றும் குடைவரைக் கோயில்களை தமிழ்நாடு அரசு தொல்லியல் துறை பாதுகாத்து வருகிறது.

மதுரை மாவட்ட தொல்லியல் கையேடு, பக்கம் 119.§ தமிழ் பிராமி கல்வெட்டுகள், பக்கம் 32-34.